Bandar Mesra Pejalan Kaki: Apakah Unsurnya?

Bayangkan rumah kamu hanya 700 meter dari sebuah kedai.

Jarak itu tidak terlalu jauh.

Secara teori, kamu boleh berjalan kaki.

Tetapi perjalanan tersebut memerlukan kamu berjalan di bahu jalan yang sempit, melintasi empat lorong kenderaan tanpa lintasan yang jelas, mengelak motosikal di atas laluan pejalan kaki dan berjalan di bawah panas terik tanpa sebarang teduhan.

Adakah kedai itu benar-benar “dekat”?

Dari segi jarak, ya.

Dari segi pengalaman berjalan kaki, mungkin tidak.

Inilah sebabnya sebuah bandar tidak menjadi mesra pejalan kaki hanya kerana mempunyai kaki lima.

Bandar mesra pejalan kaki ialah bandar yang membolehkan orang berjalan dengan selamat, mudah, selesa dan praktikal untuk melakukan aktiviti harian.

Pertubuhan Kesihatan Sedunia (WHO) menekankan bahawa persekitaran yang menyediakan infrastruktur berjalan kaki dan berbasikal yang selamat boleh menggalakkan aktiviti fizikal. Berjalan kaki pula berkait dengan pelbagai manfaat kepada kesihatan fizikal dan mental.

Jadi apabila kita mereka bentuk jalan yang lebih baik untuk berjalan kaki, kita sebenarnya turut mereka bentuk peluang untuk manusia bergerak lebih banyak dalam kehidupan harian.

Berjalan Kaki Bukan Sekadar Aktiviti Senaman

Apabila mendengar perkataan “berjalan”, kita mungkin membayangkan seseorang berjalan di taman untuk bersenam.

Tetapi manusia juga berjalan untuk:

• ke kedai;
• ke sekolah;
• ke stesen bas;
• ke tempat kerja;
• ke klinik;
• ke restoran;
• melawat jiran;
• melakukan urusan harian.

Aktiviti seperti ini dikenali sebagai sebahagian daripada mobiliti aktif.

WHO menggunakan istilah active mobility bagi perjalanan seperti berjalan kaki dan berbasikal yang melibatkan pergerakan fizikal manusia.

Berjalan kaki sebagai sebahagian perjalanan harian boleh membantu seseorang menjadi lebih aktif tanpa perlu menjadualkan satu sesi senaman khas.

Namun orang hanya akan memilih berjalan jika persekitarannya membolehkan mereka berbuat demikian dengan munasabah.

Unsur 1: Laluan Pejalan Kaki yang Bersambung

Bayangkan sebuah jalan mempunyai kaki lima yang cantik.

Selepas 100 meter, kaki lima itu tiba-tiba berhenti.

Pejalan kaki kini perlu turun ke jalan raya.

Adakah laluan itu benar-benar berguna?

Tidak begitu.

Salah satu unsur utama bandar mesra berjalan kaki ialah kesinambungan laluan.

Laluan perlu membawa seseorang daripada satu tempat ke tempat lain tanpa tiba-tiba hilang.

Global Designing Cities Initiative menyatakan bahawa laluan pejalan kaki perlu berterusan, mempunyai ruang yang jelas dan bebas daripada halangan yang mengganggu perjalanan.

Ini bermaksud reka bentuk perlu memikirkan seluruh perjalanan.

Bukan sekadar satu bahagian jalan yang kelihatan cantik.

Kaki Lima Bukan Tempat Simpan Barang

Sekarang bayangkan laluan pejalan kaki wujud tetapi dipenuhi:

• motosikal;
• papan iklan;
• tong sampah;
• tiang;
• barang kedai;
• kenderaan yang diparkir.

Secara teknikal, kaki lima masih ada.

Tetapi ruang yang boleh digunakan manusia menjadi sangat sempit.

Seseorang yang berjalan seorang diri mungkin masih boleh melepasi kawasan tersebut.

Bagaimana pula pengguna kerusi roda?

Ibu atau bapa dengan kereta sorong bayi?

Dua orang yang berjalan bersebelahan?

Bandar mesra pejalan kaki memerlukan laluan jelas yang benar-benar boleh digunakan, bukan sekadar ruang yang diberi nama kaki lima.

Unsur 2: Lintasan Jalan yang Selamat

Perjalanan berjalan kaki hampir selalu melibatkan persimpangan.

Di sinilah pejalan kaki perlu berinteraksi dengan kenderaan.

Bayangkan kamu mahu menyeberangi jalan.

Lintasan zebra berada 600 meter jauh dari laluan sebenar yang kamu mahu ambil.

Apa yang mungkin dilakukan sesetengah orang?

Mereka mungkin mengambil jalan paling pendek dan menyeberang di tempat yang tidak terlindung.

Sebab itu lintasan perlu bukan sahaja selamat, tetapi juga berada di lokasi yang logik untuk digunakan.

Antara kemudahan yang membantu termasuk:

• lintasan zebra;
• lintasan berisyarat;
• pulau perlindungan di tengah jalan;
• tanda jalan;
• pencahayaan;
• reka bentuk yang menjadikan pejalan kaki mudah dilihat.

Kementerian Pengangkutan Malaysia turut menekankan kepentingan lintasan pejalan kaki, laluan berjalan, papan tanda dan tanda jalan, terutama di kawasan sekolah.

Lintasan yang Ada Belum Tentu Selamat

Bayangkan terdapat lintasan zebra.

Tetapi kenderaan datang dengan laju.

Pandangan pemandu pula terlindung oleh kereta yang diparkir.

Pejalan kaki masih berisiko.

Global Designing Cities Initiative menekankan bahawa lintasan perlu mempunyai jarak menyeberang yang munasabah, penglihatan yang jelas dan, apabila perlu, langkah tambahan seperti lampu isyarat, pulau perlindungan atau kaedah memperlahankan trafik.

Jadi keselamatan lintasan bergantung kepada keseluruhan reka bentuk jalan, bukan cat putih di atas permukaan sahaja.

Unsur 3: Kelajuan Kenderaan yang Terkawal

Mengapa kelajuan sangat penting kepada pejalan kaki?

Kerana manusia tidak mempunyai badan logam untuk melindungi diri apabila berlaku perlanggaran.

WHO menekankan bahawa pengurusan kelajuan merupakan bahagian penting dalam keselamatan pejalan kaki. Ia melibatkan reka bentuk jalan, penguatkuasaan dan langkah kejuruteraan yang membantu memastikan kelajuan kenderaan sesuai dengan persekitarannya.

Antara cara yang boleh digunakan untuk mengurangkan kelajuan termasuk:

• bonggol;
• lintasan tinggi;
• jalan yang lebih sempit;
• selekoh yang direka supaya kenderaan tidak terlalu laju;
• had laju;
• reka bentuk kawasan sekolah.

Kadangkala jalan yang kelihatan terlalu luas dan lurus boleh mendorong pemandu bergerak lebih pantas walaupun papan tanda meminta mereka memperlahankan kenderaan.

Reka bentuk jalan sendiri boleh memberi “isyarat” kepada pemandu tentang kelajuan yang sesuai.

Unsur 4: Jarak Perjalanan yang Munasabah

Sebuah bandar mungkin mempunyai kaki lima yang sangat baik.

Tetapi jika kedai terdekat berada lima kilometer dari kawasan rumah, adakah ramai orang akan berjalan untuk membeli sebuku roti?

Mungkin tidak.

Bandar yang mudah dilalui dengan berjalan kaki biasanya mempunyai destinasi harian dalam jarak yang munasabah.

Contohnya:

• kedai;
• sekolah;
• taman;
• hentian bas;
• restoran;
• klinik;
• kemudahan komuniti.

WHO menyatakan bahawa sistem guna tanah yang lebih padat dan mempunyai pelbagai fungsi boleh menyokong perjalanan aktif kerana jarak antara kediaman dengan keperluan harian menjadi lebih praktikal.

Ini menunjukkan bahawa walkability bukan hanya isu kaki lima.

Ia juga isu perancangan bandar.

Bandar dengan Satu Fungsi Sahaja Boleh Menyukarkan Berjalan

Bayangkan satu kawasan hanya mempunyai rumah.

Semua kedai, sekolah dan pejabat terletak beberapa kilometer jauh.

Penduduk mungkin perlu menggunakan kenderaan untuk hampir setiap perjalanan.

Sebaliknya, jika kawasan kediaman berada berhampiran:

kedai,

taman,

perkhidmatan,

dan pengangkutan awam,

lebih banyak perjalanan pendek mungkin boleh dilakukan dengan berjalan kaki.

Ini tidak bermaksud semua perkara mesti berada di sebelah rumah.

Tetapi susunan bandar boleh menentukan sama ada berjalan kaki merupakan pilihan yang praktikal atau hanya pilihan teorinya.

Unsur 5: Laluan yang Terus dan Tidak Berpusing Terlalu Jauh

Manusia biasanya memilih jalan yang paling mudah.

Bayangkan destinasi kamu hanya 200 meter di hadapan.

Tetapi pagar memaksa kamu berjalan satu kilometer untuk sampai ke pintu masuk.

Kemungkinan untuk memilih berjalan kaki menjadi lebih rendah.

Rangkaian jalan pejalan kaki yang baik mempunyai:

• sambungan yang banyak;
• laluan terus;
• persimpangan yang mudah;
• sedikit jalan buntu.

Ini menjadikan perjalanan lebih pendek dan mudah difahami.

Sebuah bandar boleh mempunyai banyak kaki lima tetapi masih sukar berjalan jika setiap perjalanan memerlukan lencongan yang panjang.

Unsur 6: Teduhan Sangat Penting di Negara Panas

Bandar di Malaysia bukan bandar di negara yang mempunyai musim sejuk.

Cuaca panas dan hujan mempengaruhi keputusan manusia untuk berjalan.

Bayangkan dua laluan sepanjang satu kilometer.

Laluan A mempunyai pokok besar dan ruang berbumbung.

Laluan B terdedah sepenuhnya kepada matahari pada waktu tengah hari.

Kedua-duanya sama panjang.

Tetapi pengalaman berjalan sangat berbeza.

Antara perkara yang boleh membantu ialah:

• pokok teduhan;
• kanopi;
• kaki lima berbumbung;
• tempat menunggu terlindung;
• bangunan yang memberikan teduhan.

Panduan reka bentuk pejalan kaki antarabangsa turut menyenaraikan teduhan dan tempat berehat sebagai unsur penting untuk menghasilkan persekitaran berjalan yang lebih selesa.

Dalam iklim tropika, keselesaan bukan kemewahan.

Ia mempengaruhi sama ada orang benar-benar mahu berjalan.

Pokok Memberi Lebih daripada Teduhan

Pokok jalanan juga boleh:

• mengurangkan pendedahan terus kepada cahaya matahari;
• menjadikan jalan lebih menyenangkan;
• mewujudkan pemisah antara manusia dengan trafik;
• meningkatkan kualiti ruang awam.

Tetapi pokok perlu dirancang dengan baik.

Akar tidak sepatutnya menyebabkan permukaan berjalan menjadi terlalu tidak rata.

Dahan tidak sepatutnya menghalang pandangan pada lintasan.

Landskap yang baik menggabungkan alam dengan keselamatan.

Unsur 7: Perlindungan daripada Hujan dan Air Bertakung

Selepas hujan lebat, sebuah kaki lima mungkin dipenuhi lopak.

Air dari jalan pula memercik kepada pejalan kaki setiap kali kereta lalu.

Adakah orang akan mahu menggunakan laluan itu?

Sistem saliran juga sebahagian daripada pengalaman berjalan.

Laluan yang baik perlu:

• mengalirkan air;
• tidak mudah menjadi licin;
• tidak mempunyai lubang;
• mempunyai permukaan yang stabil.

Perkara seperti ini mungkin kelihatan kecil pada pelan bandar.

Tetapi bagi orang yang menggunakannya setiap hari, ia sangat penting.

Unsur 8: Pencahayaan yang Baik

Sebuah laluan mungkin terasa selamat pada pukul dua petang.

Bagaimana pula pada pukul lapan malam?

Pencahayaan membantu pejalan kaki:

• melihat permukaan jalan;
• mengenal pasti halangan;
• melihat orang lain;
• dilihat oleh pemandu.

WHO menyenaraikan pencahayaan dan keselamatan jalan sebagai antara faktor yang boleh menjadikan perjalanan aktif lebih menarik dan selamat.

Panduan reka bentuk jalan pula menekankan pencahayaan khususnya di:

• lintasan;
• persimpangan;
• laluan pejalan kaki;
• hentian pengangkutan awam.

Namun pencahayaan yang baik bukan bermaksud memasang lampu paling terang.

Ia perlu cukup, sekata dan sesuai dengan ruang.

Unsur 9: Mudah Digunakan oleh Semua Orang

Siapakah sebenarnya seorang “pejalan kaki”?

Bukan hanya orang dewasa yang sihat.

Pejalan kaki boleh jadi:

• kanak-kanak;
• warga emas;
• pengguna tongkat;
• pengguna kerusi roda;
• ibu bapa dengan kereta sorong bayi;
• orang yang membawa barang;
• individu dengan masalah penglihatan.

Sebuah laluan yang hanya sesuai kepada satu kumpulan tidak benar-benar inklusif.

Bandar mesra pejalan kaki perlu mempertimbangkan akses sejagat.

Antara cirinya:

• permukaan rata;
• cerun yang sesuai;
• ramp pada kerb;
• ruang cukup luas;
• lintasan yang memberikan masa mencukupi;
• laluan bebas halangan.

WHO menegaskan bahawa persekitaran yang menyokong aktiviti fizikal sepatutnya boleh diakses oleh manusia daripada pelbagai umur dan keupayaan.

Masa Lampu Hijau Juga Penting

Bayangkan seorang dewasa muda boleh menyeberangi jalan dalam 15 saat.

Seorang warga emas mungkin memerlukan masa lebih lama.

Jika lampu pejalan kaki berubah terlalu cepat, sistem itu secara tidak langsung menganggap semua manusia berjalan dengan kelajuan sama.

Hakikatnya tidak.

Panduan reka bentuk pedestrian menekankan bahawa kelajuan berjalan berbeza mengikut umur dan keupayaan.

Bandar inklusif perlu mereka bentuk untuk manusia yang lebih perlahan juga.

Unsur 10: Sambungan kepada Pengangkutan Awam

Hampir setiap perjalanan dengan bas atau kereta api mempunyai satu bahagian yang dilakukan dengan berjalan.

Kita berjalan:

dari rumah ke hentian,

dari hentian ke stesen,

atau dari stesen ke destinasi.

Jika laluan ke stesen berbahaya atau tidak selesa, pengangkutan awam juga menjadi kurang menarik.

WHO menyatakan bahawa penggunaan pengangkutan awam sering melibatkan berjalan atau berbasikal sebagai sebahagian perjalanan, lalu boleh meningkatkan aktiviti fizikal.

Maka kaki lima dan stesen bas tidak sepatutnya dirancang sebagai dua sistem berasingan.

Ia sebenarnya sebahagian daripada satu perjalanan.

Hentian Bas Perlu Boleh Dicapai dengan Berjalan

Sebuah hentian bas yang baik tetapi dikelilingi jalan besar tanpa lintasan selamat tidak memberi banyak manfaat kepada pejalan kaki.

Pertanyaan penting ialah:

• Bolehkah orang sampai ke hentian?
• Adakah terdapat kaki lima?
• Adakah jalan perlu diseberangi?
• Adakah lintasan berdekatan?
• Adakah hentian mempunyai teduhan?
• Adakah pengguna kerusi roda boleh sampai?

Pengangkutan awam hanya berfungsi dengan baik apabila bahagian pertama dan terakhir perjalanan juga berfungsi.

Unsur 11: Tempat untuk Berhenti dan Berehat

Tidak semua orang mahu atau mampu berjalan tanpa berhenti.

Tempat duduk membantu:

• warga emas;
• kanak-kanak;
• orang yang letih;
• individu dengan masalah kesihatan;
• sesiapa yang mahu berhenti seketika.

Bangku yang baik tidak sepatutnya menghalang laluan.

Jika boleh, ia juga mempunyai teduhan.

Panduan pejalan kaki GDCI menyarankan peluang untuk duduk dan berehat, termasuk tempat duduk yang sesuai dengan iklim setempat.

Tempat berehat juga menjadikan jalan lebih daripada laluan bergerak.

Ia menjadi ruang sosial.

Unsur 12: Ada Kehidupan di Sepanjang Jalan

Mana satu terasa lebih menyenangkan?

Jalan A mempunyai dinding kosong sepanjang 500 meter.

Jalan B mempunyai kedai, pintu masuk rumah, kafe, taman kecil dan orang yang melakukan aktiviti.

Ramai orang mungkin berasa lebih selesa di Jalan B.

Bangunan yang mempunyai hubungan dengan jalan boleh mewujudkan suasana yang lebih hidup.

Kehadiran manusia juga menghasilkan apa yang sering digambarkan sebagai pengawasan semula jadi.

Ini bukan bermaksud jalan mesti penuh dengan kedai.

Tetapi bandar mesra berjalan biasanya mempunyai persekitaran yang memberikan manusia sebab untuk berada di luar.

Unsur 13: Penunjuk Arah

Bayangkan kamu berada di sebuah bandar yang belum pernah kamu kunjungi.

Kamu mahu berjalan ke stesen.

Tiada papan tanda.

Tiada peta.

Tidak jelas jalan mana perlu diambil.

Perjalanan 10 minit mungkin terasa jauh lebih sukar.

Maklumat arah atau wayfinding boleh menunjukkan:

• arah;
• jarak;
• nama jalan;
• lokasi stesen;
• kemudahan awam.

Bandar yang mudah difahami menjadikan berjalan kaki lebih meyakinkan, terutama kepada pelawat.

Unsur 14: Penyelenggaraan

Kaki lima terbaik pun tidak kekal baik tanpa penyelenggaraan.

Akar pokok boleh mengangkat permukaan.

Lampu boleh rosak.

Longkang boleh tersumbat.

Cat lintasan boleh pudar.

Pokok boleh tumbang.

Lubang boleh terbentuk.

Bandar mesra pejalan kaki bukan hanya bandar yang membina kemudahan.

Ia ialah bandar yang menjaganya selepas dibina.

Perbezaan ini sangat penting.

Projek boleh siap dalam beberapa bulan.

Tetapi bandar perlu digunakan selama puluhan tahun.

Unsur 15: Keselamatan di Sekitar Sekolah

Kawasan sekolah memerlukan perhatian khusus.

Kanak-kanak mempunyai tubuh yang lebih kecil dan pengalaman menilai trafik yang lebih terhad berbanding kebanyakan orang dewasa.

Kementerian Pengangkutan Malaysia menyatakan bahawa kemudahan seperti laluan pejalan kaki, lintasan, papan tanda, tanda jalan dan warden lalu lintas penting di kawasan sekolah.

Langkah lain boleh termasuk:

• pengurangan kelajuan;
• lintasan yang jelas;
• kawasan turun naik murid yang teratur;
• penglihatan yang tidak terlindung;
• laluan terus ke pintu sekolah.

Jika kanak-kanak tidak boleh berjalan dengan selamat di kawasan sekolah, sukar untuk menganggap kawasan itu benar-benar mesra pejalan kaki.

Unsur 16: Ruang Hijau dan Tempat Awam

Berjalan kaki tidak semestinya hanya perjalanan untuk sampai ke sesuatu tempat.

Orang juga berjalan untuk:

• berehat;
• bersosial;
• menikmati udara luar;
• bersenam;
• bermain bersama keluarga.

Taman, dataran dan ruang awam memberikan destinasi kepada pejalan kaki.

UN-Habitat menekankan bahawa ruang awam yang selamat, inklusif dan mudah diakses mempunyai peranan penting dalam kehidupan bandar, interaksi masyarakat serta akses kepada perkhidmatan.

Jadi bandar yang boleh berjalan bukan hanya mempunyai jalan.

Ia mempunyai tempat yang berbaloi untuk dituju.

Mengapa Berjalan Kaki Baik untuk Kesihatan?

Berjalan ialah satu bentuk aktiviti fizikal.

WHO menyatakan aktiviti fizikal secara berkala boleh memberi manfaat kepada:

• kecergasan jantung dan paru-paru;
• kekuatan dan fungsi tubuh;
• kesihatan tulang;
• pengurusan berat badan;
• kesihatan mental;
• pengurangan risiko beberapa penyakit tidak berjangkit.

Perkara menarik tentang bandar mesra berjalan ialah aktiviti tersebut boleh berlaku sebagai sebahagian hidup biasa.

Seseorang mungkin tidak berkata:

“Saya akan bersenam sekarang.”

Dia cuma berjalan ke stesen.

Berjalan membeli makanan.

Berjalan mengambil anak.

Namun semua langkah itu tetap merupakan aktiviti fizikal.

Reka Bentuk Bandar Boleh Mempengaruhi Tingkah Laku

Kita sering melihat kesihatan sebagai keputusan peribadi.

“Orang perlu lebih aktif.”

Tetapi bayangkan dua orang mahu berjalan.

Orang pertama tinggal di kawasan yang mempunyai kaki lima, taman dan kedai berhampiran.

Orang kedua tinggal di kawasan tanpa kaki lima dan perlu menyeberangi jalan besar untuk ke mana-mana.

Kedua-duanya mungkin mempunyai niat yang sama.

Tetapi persekitaran memberi mereka peluang yang berbeza.

WHO menekankan bahawa dasar bandar dan persekitaran mempunyai potensi besar untuk meningkatkan aktiviti fizikal apabila berjalan kaki dan mobiliti aktif dibuat selamat serta mudah diakses.

Kesihatan dengan itu bukan hanya berada di hospital.

Ia juga boleh berada pada cara kita membina jalan.

Adakah Bandar Mesra Pejalan Kaki Bermaksud Kereta Diharamkan?

Tidak.

Ini salah faham yang mudah berlaku.

Bandar boleh mempunyai:

• kereta;
• motosikal;
• bas;
• basikal;
• pejalan kaki.

Persoalannya ialah bagaimana ruang dan keselamatan dikongsi.

Bandar mesra pejalan kaki tidak semestinya bandar tanpa kenderaan.

Sebaliknya, ia memastikan orang yang tidak berada dalam kenderaan juga mempunyai pilihan perjalanan yang selamat dan munasabah.

Matlamatnya ialah pilihan pengangkutan, bukannya satu cara perjalanan sahaja.

Jejantas Tidak Sentiasa Menjadikan Jalan Lebih Mesra Berjalan

Sekilas pandang, jejantas nampak seperti penyelesaian sempurna.

Pejalan kaki tidak bertembung dengan kereta.

Tetapi jejantas juga boleh memerlukan:

• tangga;
• perjalanan lebih jauh;
• lif yang perlu diselenggara;
• laluan yang sukar kepada sesetengah pengguna.

Dalam sesetengah keadaan, pemisahan aras memang diperlukan, terutama pada jalan berkelajuan tinggi.

Namun pada jalan bandar biasa, reka bentuk lintasan aras yang selamat boleh menjadi lebih mudah digunakan.

Panduan reka bentuk pedestrian antarabangsa menekankan bahawa jejantas atau terowong boleh menambah jarak perjalanan dan kadangkala dielakkan oleh pengguna apabila laluan langsung kelihatan lebih mudah.

Jadi sesuatu kemudahan tidak boleh dinilai hanya dengan bertanya:

“Adakah ia dibina?”

Kita juga perlu bertanya:

“Adakah manusia benar-benar mahu menggunakannya?”

Bagaimana Kita Tahu Sama Ada Sesuatu Kawasan Mesra Berjalan?

Kita boleh melakukan audit ringkas.

Berjalan sejauh kira-kira satu kilometer dan perhatikan.

Kesinambungan

Adakah laluan wujud sepanjang perjalanan?

Keselamatan

Adakah mudah menyeberang jalan?

Kelajuan

Adakah kenderaan bergerak terlalu laju?

Keselesaan

Ada teduhan?

Akses

Bolehkah pengguna kerusi roda melalui kawasan itu?

Permukaan

Adakah kaki lima rata dan tidak licin?

Pencahayaan

Adakah kawasan terasa sesuai digunakan pada waktu malam?

Destinasi

Adakah terdapat tempat berguna dalam jarak berjalan?

Pengangkutan

Bolehkah hentian bas atau stesen dicapai dengan mudah?

Penyelenggaraan

Adakah kemudahan dijaga?

Jika banyak jawapannya “tidak”, jarak yang pendek pun mungkin terasa sukar.

Walkability Tidak Sama untuk Semua Orang

Kawasan mungkin mudah bagi seorang remaja yang sihat.

Tetapi tidak bagi seorang berusia 75 tahun.

Atau seseorang menggunakan kerusi roda.

Atau ibu yang menolak kereta bayi.

Atau kanak-kanak yang mahu berjalan ke sekolah.

Sebab itu apabila menilai bandar, kita tidak patut hanya bertanya:

“Bolehkah saya berjalan di sini?”

Soalan yang lebih baik ialah:

“Bolehkah pelbagai jenis manusia berjalan di sini?”

Sebuah bandar benar-benar inklusif apabila perjalanan mudah bukan hanya untuk orang paling kuat atau paling pantas.

Satu Jalan Boleh Mengajar Kita Banyak Perkara

Lihat sebuah jalan dengan teliti.

Lebarnya memberitahu kita siapa yang diberikan ruang.

Kelajuan kenderaan menunjukkan siapa yang diberi keutamaan.

Pokok memberitahu kita sama ada keselesaan dipertimbangkan.

Ramp menunjukkan sama ada akses untuk pelbagai keupayaan difikirkan.

Bangku menunjukkan bahawa manusia dibenarkan berhenti.

Lintasan pula menunjukkan sama ada pejalan kaki dianggap sebahagian daripada sistem pengangkutan.

Dengan cara itu, sebuah jalan bukan sekadar laluan.

Ia ialah hasil keputusan tentang bagaimana manusia patut bergerak dalam sebuah bandar.

Bandar yang Mengajak Kita Berjalan

Bandar mesra pejalan kaki bukan terbentuk kerana satu unsur sahaja.

Bukan sekadar kaki lima.

Bukan sekadar pokok.

Bukan sekadar lintasan zebra.

Ia memerlukan gabungan:

laluan bersambung + lintasan selamat + kelajuan terkawal + teduhan + pencahayaan + akses sejagat + destinasi berdekatan + pengangkutan awam + ruang berehat + penyelenggaraan.

Apabila semuanya berfungsi bersama, berjalan kaki berubah daripada sesuatu yang sukar kepada pilihan perjalanan yang biasa.

Dan apabila lebih banyak perjalanan harian boleh dilakukan dengan berjalan, bandar bukan sahaja menjadi lebih mudah bergerak.

Ia juga boleh menjadi lebih aktif, lebih inklusif dan lebih baik untuk kesihatan manusia.

Mungkin ujian paling mudah sebuah bandar bukanlah berapa tinggi bangunannya.

Tetapi:

Sejauh mana seseorang boleh keluar dari pintu rumah dan bergerak dengan selamat menggunakan kakinya sendiri?

Aktiviti Selepas Membaca

Audit Laluan Berjalan Kaki

Bersama guru, ibu bapa atau penjaga, pilih satu laluan pendek yang selamat di kawasan kamu.

Contohnya:

sekolah → kedai

atau

rumah → taman

Nilai setiap unsur dengan skor:

0 = Tiada / sangat lemah
1 = Ada tetapi kurang baik
2 = Baik

Unsur	Skor
Laluan pejalan kaki bersambung	/2
Lintasan selamat	/2
Kelajuan kenderaan terkawal	/2
Teduhan	/2
Pencahayaan	/2
Laluan bebas halangan	/2
Mudah digunakan oleh pelbagai orang	/2
Tempat berehat	/2
Destinasi mudah dicapai	/2
Penyelenggaraan	/2

Jumlah: /20

Kemudian jawab:

Apakah tiga perubahan yang paling penting untuk menjadikan laluan itu lebih selesa dan selamat?